Wstęp

Czy może być bardziej optymistyczna i radosna prawda od tej, że Bóg stał się prawdziwym człowiekiem, aby zgładzić grzechy wszystkich ludzi, by zwyciężyć śmierć i szatana i zaprosić nas wszystkich do udziału w tym zwycięstwie?

Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Chrystus całą ludzkość ogarnął nieskończonym Bożym Miłosierdziem. Zmartwychwstając, definitywnie przezwyciężył wszelki grzech i śmierć: „Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo?...” (1 Kor 15, 55).

Kampania nienawiści i kłamstw wymierzonych przeciwko życiu w środkach masowego przekazu doprowadziła w czerwcu 2008 r. do makabrycznej zbrodni morderstwa nie narodzonego dziecka piętnastoletniej Agaty. Normalnie myślący człowiek nie może zrozumieć, skąd się bierze ta irracjonalna nienawiść i dlaczego temu dziecku nie pozwolono żyć, dlaczego je zabito, a nie oddano do adopcji. Ta zbrodnia oraz wszystkie inne zbrodnie na nie narodzonych dzieciach obciążają nie tylko sumienia bezpośrednich sprawców, ale także sumienie całego narodu. Dlatego sprawą konieczną i naglącą jest narodowa ekspiacja za grzechy aborcji.

Ojciec Święty Jan Paweł II w czasie swojej pierwszej pielgrzymki do Polski skierował do nas – jak sam to określił – swe najważniejsze orędzie: „Nie ustawajcie w modlitwie. Trzeba się zawsze modlić, a nigdy nie ustawać (por. Łk 18, 1), powiedział Pan Jezus. Módlcie się i kształtujcie poprzez modlitwę swoje życie. »Nie samym chlebem żyje człowiek« (Mt 4, 4) i nie samą doczesnością, i nie tylko poprzez zaspokajanie doczesnych – materialnych potrzeb, ambicji, pożądań człowiek jest człowiekiem...