Mam 24 lata. Studiuję. Z problemem nieczystości zetknąłem się, gdy miałem 12 lat. Najpierw pierwsze sprośne gadki z kolegami, pierwsze „świerszczyki”, w końcu pierwsze upadki – samogwałty. Wtedy to wyglądało niewinnie, bo skąd miałem wiedzieć, że to grzech ciężki, że to uzależnia tak jak wódka i narkotyki?
„Uczenie się miłości jest cudowną drogą, wymaga jednak zaangażowanych ćwiczeń...” – pisał do młodych całego świata papież Benedykt XVI. Naszą szkołą miłości jest wspólnota Ruchu Czystych Serc. Ty też możesz kroczyć tą drogą!
Gdy skończyłem szkołę podstawową, zacząłem chodzić na pierwsze dyskoteki. Oczywiście, żeby mieć tzw. dobre gadane, wypijało się drinki, by dodać sobie odwagi wobec dziewcząt. Ale nie zdawałem sobie sprawy, że popadam w nałóg alkoholizmu – po kilku latach musiałem już specjalnie jechać do sklepu, żeby napić się za sklepem piwa, i to już z rana.
Później miałem ładną, spokojną dziewczynę i ograniczałem się z piciem, ale głód alkoholu okazał się niestety silniejszy. Zerwałem ze swoją dziewczyną, a właściwie to gorzej – przepiłem ją. Wybrałem kumpli od kieliszka… (...)
Zachęcamy do lektury całości! Tylko w najnowszym numerze naszego dwumiesięcznika!
Aby opowiedzieć całe swoje świadectwo, chciałbym cofnąć się do czasu samego początku gimnazjum. To wtedy moi koledzy opowiadali mi o swoich pierwszych doświadczeniach „wyrywających” ich z nudzącego już gimnazjalistę dziecięcego świata klocków i kreskówek i pozwalających przejść do tego, co jest oznaczone plakietką „dla dorosłych”. Trudno było nie oprzeć się temu, co zawierały opowiadania najlepszych przyjaciół ze szkoły. Coś, co do tej pory było dla mnie zamknięte, w jednej chwili stało się dla mnie dostępne na wyciagnięcie ręki. Wtedy jednak nie sądziłem, że pornografia i masturbacja staną się problemem, z którym będę bezsilnie walczył, by ostatecznie powiedzieć, że grzech został zwyciężony… (...)
O tym, jak Pan Bóg objawił swoje miłosierdzie Autorowi tego świadectwa -- tylko w najnowszym numerze naszego dwumiesięcznika. Zachęcamy do lektury!
„Miłość, płynąca z czystego serca, dobrego sumienia i wiary nieobłudnej” (1 Tm 1, 50) jest źródłem szczęścia największego, które pochodzi od Chrystusa i po śmierci trwa wiecznie.
Najważniejszym celem ludzkiego życia jest „kochać i być kochanym”. Człowiek jako jedyny wśród stworzeń został uzdolniony do miłości dlatego, że nosi w sobie „obraz i Boże podobieństwo”, a więc ma nieśmiertelną duszę, rozum i wolną wolę. Ojciec Święty Jan Paweł II podkreśla, że „człowiek stał się »obrazem i podobieństwem« Bożym nie tylko przez swoje człowieczeństwo, lecz także przez wspólnotę osób, jaką mężczyzna i niewiasta tworzą od początku. (...) Jest obrazem niezbadanej boskiej komunii Osób” (katecheza 14.11.1979). (...)
Całość tego niezwykle interesującego tekstu -- tylko w najnowszym numerze Miłujcie się!. Gorąco polecamy!
W tym roku zawierzyłam całą siebie Panu i Jego Matce, przystępując do RCS. Żyję w czystości już od roku, ale grzech zniewolenia samogwałtem pozostawił we mnie swoje skutki, które odczuwam także i dziś. Nie umiem patrzeć czysto na drugiego człowieka, mam trudności w relacjach z chłopakami. Dlatego postanowiłam przystąpić do RCS, by Jezus przywrócił mi czyste serce i bezinteresowną miłość.
Przystąpiłam do Ruchu Czystych Serc, gdyż pragnę, by Jezus prowadził mnie przez życie. Tylko On wie, co prawdziwie służy szczęściu i dobru człowieka, tylko On nie zawiedzie, bo jest Bogiem wiernym swoim obietnicom. Sama jestem zbyt słaba i ułomna, łatwo mogę się zagubić i zejść z właściwej drogi. Chcę kroczyć według Jego drogowskazów, Jego ścieżkami. Często dopadają mnie pokusy, by samej decydować o tym, co dobre i złe. Jednak odchodząc od Pana, niczego dobrego nie doświadczam, wprost przeciwnie – cierpię z powodu grzechów i ich konsekwencji. Powoduje to pustkę w moim życiu oraz niszczy relacje z innymi ludźmi.
Niewątpliwie największym nieszczęściem, jakie może spotkać człowieka, jest jego trwanie w stanie grzechu śmiertelnego oraz lekceważenie lub odrzucenie przez niego wiary w Boga. Jeżeli mając wybór pomiędzy dobrem a złem, życiem a śmiercią, człowiek wybiera grzech i śmierć, czyż nie jest to znak jego skrajnego zaślepienia i głupoty?
Jednym z najważniejszych wyzwań ludzkiego życia jest dojrzewanie do miłości. Jest ono nierozerwalnie powiązane z wiarą w Boga, z odkrywaniem i doświadczeniem Jego miłości i miłosierdzia.
Byliśmy na rekolekcjach Ruchu Czystych Serc w Kalwarii Pacławskiej – około dwustu młodych ludzi z Polski, Niemiec i Ukrainy. W większości uczniowie szkół średnich, studenci. Wśród nich pary narzeczonych.
