Dzisiaj jest: środa 23.05.2012 | Imieniny:

„Pan mój i Bóg mój!” (Jana 20, 28)

autor: Mirosław Rucki

Dogmat o Trójcy Świętej wymyka się wyjaśnieniom racjonalnym i dlatego wywołuje naturalny sprzeciw każdego myślącego człowieka. Kto go wymyślił i po co?

 Czy nie łatwiej byłoby wierzyć po prostu, że Bóg jest jeden, i nie wnikać, czy On się składa z trzech osób? Owszem, byłoby łatwiej, ale nie byłoby to uczciwe względem Boga, który nam objawił Prawdę o sobie.

 
Wśród Żydów mówi się, że każdemu Żydowi może się zdarzyć grzech, niewiara lub nawet odstępstwo. Jednak Żyd musiałby być ciężko chory psychicznie, by uznać innego Żyda za Boga. Takie przekonanie wiąże się bezpośrednio z historią Objawienia Biblijnego, w którym naród żydowski był ciężko doświadczany, ucząc się odróżniać Prawdę o Bogu od prawdy o człowieku. Każdy Żyd dokładnie wie, kim jest Bóg i kim jest człowiek. I każdy dokładnie wie, że ani Bóg nie może być człowiekiem, ani człowiek nie może być Bogiem.
W tym kontekście należy zadać sobie kilka pytań: Czy Jezus uważał siebie za Boga? Czy apostołowie (Żydzi z krwi i kości) uważali Jezusa za Boga? W ogóle, kto i kiedy w historii Kościoła zaczął uważać Jezusa za Boga?

 

 

Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w numerze 5-2010!

 

Zamów prenumeratę

Jeśli jesteś zainteresowany pobraniem całego Numeru w formacie PDF

poprzedni   |   następny wróć